Στο πρώτο βιβλίο της τριλογίας του Μάκη Μαλαφέκα, ο Μιχάλης Κρόκος έρχεται στην Αθήνα του 2017 εν μέσω καύσωνα, στην πόλη της Documenta, του κόσμου της τέχνης, των ταξιτζήδων, των συνωμοσιολόγων και των χάκερ, για την παρουσίαση του νέου του βιβλίου για τον Τζον Κολτρέιν. Ο Κρόκος μπλέκεται σε μια περίεργη ιστορία με έναν πίνακα που εξαφανίζεται από ένα σπίτι στην Ύδρα, και ανακαλύπτει το τρομερό παρασκήνιο μιας έκθεσης που αλλάζει μια και καλή το τοπίο του αθηναϊκού κέντρου.

Οικονόμου. Μεθώνης. Πεζόδρομος. Πικροδάφνες. Χθεσινό δακρυγόνο. Περσινό. Στο ύψος της Μπενάκη, από ένα παράθυρο ακουγόταν μια παλιά τέκνο. Χαμηλά, υπόκωφα, πίσω από κουρτίνες. Faithless. Insomnia. Κι ήταν πολύ περίεργο: Ήταν ξαφνικά η πρώτη φορά από τότε που είχα φτάσει στην Αθήνα, που αισθανόμουν απόλυτα ήρεμος. Την πόλη αγκάλιαζε ένα τέρας κι εκείνη ακριβώς τη στιγμή το τέρας δεν υπήρχε.
Ήμουν μόνο ο Κρόκος. Ένα επίθετο. Ένα όνομα με έξι γράμματα, δύο συλλαβές, δύο κάππα, δύο όμικρον. Ήμουν ο Κρόκος στην Αθήνα, κι αυτό ήταν αρκετό.