Τα Carmina Burana είναι η πιο γνωστή και εκτεταμένη συλλογή μεσαιωνικών λατινικών τραγουδιών και ποιημάτων, που περιέχονται στον κώδικα Latinus 4660 του Μονάχου, ο οποίος αρχικά βρισκόταν στη βιβλιοθήκη των Βενεδικτίνων του Benedictbeuern. Το χειρόγραφο, που είναι των αρχών του 13ου αιώνα, αριθμεί 1-112 φύλλα, αλλά μια έρευνα στα πολυάριθμα αποσπάσματα της βιβλιοθήκης του Μονάχου αποκάλυψε την ύπαρξη επτά ξεχωριστών φύλλων που αρχικά ανήκαν στο χειρόγραφο. Ονομάστηκαν Carmina Burana επειδή το χειρόγραφο βρέθηκε στο ηγουμενείο του Benedictbeuern, το επονομαζόμενο Buranum.

Προσπάθησα να μεταδώσω λίγη από τη δροσιά των Carmina Burana με αναφορά στο θέμα της τύχης και στις σχετικές απόψεις των αρχαίων Ελλήνων και Λατίνων συγγραφέων, να παρουσιάσω για πρώτη φορά στην ελληνική γλώσσα μια σύντομη εισαγωγή στη Μεσαιωνική Λατινική Φιλολογία και τα Carmina Burana, να αναφέρω τους κυριότερους εκπροσώπους, να εκθέσω μερικά από τα ωραιότερα, κατά την άποψη μου, ποιήματα και αποσπάσματα από τα Carmina Burana, να δώσω μια εικόνα της εποχής τους, να αναλύσω την ποιητική και τη γλώσσα τους και τέλος να αποθησαυρίσω ένα πλήθος αποσπασμάτων, που αναφέρονται στην τύχη, των σημαντικότερων αρχαίων Ελλήνων και Λατίνων συγγραφέων.