Το επίγραμμα, πολύ μάλλον το ερωτικό, που συμπυκνώνει στο εσωτερικό του ορισμένες από τις βασικές αρχές της ποιητικής γραφής, όπως η αφαιρετικότητα, η λιτότητα, η μεταφορική έκφρα-ση, η δραματικότητα, δείχνει καθαρά τον τρόπο με τον οποίο το ανθρώπινο αίσθημα μετουσιώ-νεται αίσθημα ποιητικό. Αντιλαμβάνεται, λοιπόν, κανείς γιατί η μεταφορά των ερωτικών επι-γραμμάτων του πέμπτου βιβλίου της Παλατινής Ανθολογίας –μία ακόμα μεταφορά– στα νέα ελ-ληνικά αποτελεί μια πολύ καλή ευκαιρία για τον αναγνώστη να απολαύσει αυτό που ορίζουμε ως ποιητική, κατασκευή δηλαδή του ποιήματος, και να λάβει γνώση του αισθήματος, της πνοής που δίνει ζωή στο ποίημα.

Με την απόλαυση και τη γνώση να αποτελούν τα θέλγητρα και, ταυτόχρονα, τα δώρα του ποιή-ματος στον αναγνώστη, το ερωτικό επίγραμμα έρχεται για να προσφέρει τη θέαση στο εσωτερι-κό της ψυχής του δημιουργού, ως ανθρώπου, και του ανθρώπου, ως δημιουργού. Από αυτή την άποψη, λειτουργεί σαν ενδιάμεση ζώνη ανάμεσα στην τέχνη και τη ζωή, επιτρέποντας την επι-κοινωνία και την ώσμωση. Αν μάλιστα, κοντά σ’ αυτά, προστεθεί και ο παράγοντας «μετάφρα-ση», που λειτουργεί σαν μια ακόμα ενδιάμεση ζώνη, ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, τότε εκείνο που διαμορφώνεται είναι ένα σταυροδρόμι που επιτρέπει τις πιο τολμηρές, τις πιο ελκυ-στικές, τις πιο περιπετειώδεις μεταβάσεις.