Μια νεαρή νοσοκόμα περνά το κατώφλι του βασιλικού ανακτόρου στο Τατόι το φθινόπωρο του 1920, χωρίς να γνωρίζει ότι η ζωή της θα συνδεθεί με γεγονότα που θα σημαδέψουν την ιστορία της Ελλάδας και τις μοίρες όσων αγαπά.
Από τους διαδρόμους του παλατιού και το σανατόριο της Πάρνηθας μέχρι τη σκοτεινή περίοδο της Κατοχής, τον Εμφύλιο και τα δύσκολα μεταπολεμικά χρόνια, οι ήρωες του βιβλίου δοκιμάζονται από τον πόνο, την αρρώστια, τον θάνατο, τις κοινωνικές ανατροπές και τα αμείλικτα παιχνίδια της μοίρας.
Μέσα σε έναν κόσμο που αλλάζει βίαια, η αγάπη γίνεται καταφύγιο, η φιλία πολύτιμο στήριγμα και η ελπίδα η δύναμη που κρατά τους ανθρώπους όρθιους όταν όλα γύρω τους καταρρέουν.
Ένα συγκινητικό ιστορικό μυθιστόρημα που υφαίνει αριστοτεχνικά τη μυθοπλασία με αληθινά γεγονότα της νεότερης ελληνικής ιστορίας και φωτίζει την ακατάβλητη ανθρώπινη ανάγκη να συνεχίζει να ονειρεύεται, ακόμη και μέσα στα πιο ασφυκτικά δεσμά.
Γιατί, όσο σκοτεινή κι αν είναι η διαδρομή, η ελπίδα βρίσκει πάντα τον τρόπο να οδηγήσει την ψυχή προς το φως.