Στο έργο «Πτυχούμενοι Άνθρωποι – Ανθρώπινες Πτυχώσεις»,
ο Κώστας Γκονέλας προσεγγίζει τον άνθρωπο ως πτύχωση του
Λόγου και της εμπειρίας, ως δυναμική συμπύκνωση μέσα στον
κοσμικό ρυθμό της φθοράς και της ροής.
Η φθορά δεν παρουσιάζεται ως παρακμή, αλλά ως διάσταση· η
αντοχή ως ποιότητα ρυθμού· η ευστάθεια ως βαθύτερη αλήθεια
από την ισορροπία. Μέσα από στοχασμούς που συνομιλούν με τον
Ηράκλειτο, τον Πίνδαρο, τον Σωκράτη και τη σύγχρονη
φιλοσοφία του νου, το βιβλίο οικοδομεί μια ενσωματωμένη
φιλοσοφία: μια σκέψη που δεν διαχωρίζεται από τον βίο.
Στο δεύτερο μέρος, η προβληματική επεκτείνεται στη σύγχρονη
τεχνολογική συνθήκη. Η τεχνητή νοημοσύνη, η υβριδική
συνείδηση και η ψηφιακή απομόνωση εξετάζονται όχι ως τεχνικά
φαινόμενα, αλλά ως νέες πτυχώσεις της ανθρώπινης ύπαρξης.
Το βιβλίο δεν προτείνει δόγματα· προσκαλεί τον αναγνώστη σε
μια πορεία αυτοστοχασμού. Να αναγνωρίσει τον ρυθμό, να
αντέξει τη φθορά, να αναζητήσει το μέτρο. Διότι ο άνθρωπος δεν
είναι στατική μορφή — είναι πτύχωση μέσα στο Όλον.